Upersonleg = ingenting

Dei siste åra har eg tenkt at viss eg skal skrive noko som andre skal få sjå, so skal det ikkje vere personleg. Då ser me vekk ifrå at alt er personleg allikevel, ettersom vinklinga kjem frå meg. Men, det verste av alt er at det som regel resulterer i tausheit. For det aller meste eg kan skrive er det nokon som har skrive før på ein betre måte, og ettersom eg har lagt so mange band på meg sjølv at ideane ikkje lenger fell inn i hovudet mitt gjennom heile dagen og det vanskelegaste er å velje kva eg skal skrive om, må eg ha eit tiltak som får ideane til å kome tilbake. Og då meiner eg ikkje berre når eg skriv ting på denne bloggen, slik som nokon sikkert trur!
(Det finst ingenting meir fornærmande enn når nokon trur at når eg snakkar om «skriving» meiner eg veksling av meldinger på Facebook eller desse korte blogginnlegga som ikkje held meg vaken om natta ein gong.)
galleri

Du skal ikkje sjå vekk ifrå at denne bloggen kjem til å minne litt meir om galleriet mitt på Instagram den neste tida. Kanskje det kan få meg til å begynne å skrive (andre ting enn blogginnlegg) igjen!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s