Eh… Du er 12…

Eg kom nettopp til å tenkja på noko eg må skriva om før eg gløymer å skriva om det. Det handlar om kompliment. Dei fleste eg veit om er nemleg glade i å motta kompliment frå andre menneske. Dei synest det er kjekt å høyra kjekke ting om seg sjølv, som til dømes at dei er interessante, hyggjelege eller at dei har ei god utstråling. Dei er òg glade i å få høyra at dei ser fine ut eller at dei har stilig stil. Når menneske får høyra kompliment om seg sjølv, får dei ofte betre sjølvbilete. Enkelte får for godt sjølvbilete. Då trur dei at dei eig heile verda, og so byrjar dei å ta kompliment for gitt. Då kan dei byrja å svara frekt på komplimenta, viss dei synest personen som ga komplimentet ikkje såg like fine ut sjølv.

Eit godt døme er dei som er so vann med å få kompliment at viss nokon som ikkje høyrer til målgruppa deira seier noko fint til dei, so er dei gjerne stygge tilbake. Viss du til dømes er 19 år – skikkeleg flott, fin jente – og heile livet har fått høyra nettopp dette, at du ser bra ut. Viss du har tilgang på dei kjekkaste gutane på skulen. Kor lett er det vel ikkje å vera frekk i kjeften då? Eg høyrer stadig vekk slike menneske klaga over kompliment frå folk dei ikkje vil knulla. Som om eit kompliment ikkje er verd noko viss ikkje ein knullar etterpå.
«Han mannen på 60 sa at eg var søt! Ææææ! Han er pedofil! Han vil ligga med meg! Stakkars meg! Æsj! Eg må få han sparka frå jobben!»

1. Du er jævleg innbilsk som trur nokon vil knulla deg berre av di dei synest du er fin. Kanskje han berre prøvde å trøysta deg fordi du var so stygg.
2. Sjølv om han hadde hatt lyst på deg, har ikkje du noko rett til å vera so stygg i kjeften. Du burde vera takksam for at nokon har lyst på deg i det heile teke. Eg kan nemleg ikkje forstå kvifor.
3. Sjølv om du er 19 år og burde vera ferdig i puberteten, so kan eg kanskje gå med på at han er pedofil. Å vera tiltrekt av nokon som ligg på eit mentalt nivå med ein 8-11åring, er jo nesten pedofili.
4. Det bør vera lov å ha jobb sjølv om ein seier at ein person er søt.
Image
Det finst mange ting som gjer meg svært, svært sint. Difor er eg sint nesten heile dagen. Ein av dei mange som er skuld i at eg er sint dagen lang, er slike menneske som dette. Ikkje menneske som gjev kompliment – nei – men menneske som prøver å gjera kompliment ulovleg. Dei som er skuld i at folk ikkje seier so mykje fint til kvarandre. For når ein risikerer å få haugevis av dritt tilbake, so er det ikkje rart ein ikkje tør å seia noko fint.

Eg gjev ikkje so ofte kompliment til andre. Sjølv ikkje kjærasten min, ga eg noko særleg kompliment. Eg sa faktisk nesten aldri noko fint til henne. Eg seier ikkje so mykje fint til venene mine heller. Eg seier nesten aldri noko fint til nokon. Det er derimot ofte eg tenkjer fine ting. Eg tenkjer kompliment om andre dagen lang. Eg tenkjer «du har fine augne», «du har ei flott karisma», «du er so hyggjeleg», «eg elskar å snakka med deg» og «du er so digg at eg vil knulla deg dagen lang». Sjeldan seier eg desse tinga høgt. Grunnen til at eg ikkje seier desse tinga høgt, er ikkje av di eg er slem. Det er av di eg har lært at det ikkje er so jævleg lurt.

Eg kan ikkje hugsa heilt presist kva tid det skjedde. Eg veit at det har skjedd mange gongar, men den tydelegaste gongen – ein av dei siste gongane eg ga nokon kompliment – var ein gong eg var 12 år gamal. Då hadde eg nettopp registrert meg på sjølvaste Nettby. Eg fann ei dame med langt, raundt hår, flotte fargerike klede og svært spanande bilete på profilen sin. Eg fann ut at eg måtte skriva det til henne. Kva eg tenkte ho ville svara, er eg ikkje sikker på. Kanskje «takk». Iallfall so skreiv eg noko slikt som:

«Wow! Du såg utruleg interessant ut! :D»

Det tok ikkje so lang tid før eg såg at ho hadde svart. Oj, so spanande, tenkte eg. Ho har svart meg! Det var nemleg ikkje ofte at eg tok kontakt med andre menneske. Faktisk nesten aldri. Det var ikkje ofte at eg snakka  med folk i det heile teke, anna enn dei eg allereie kjende godt. Heile klassen min gråt seg i søvn kvar natt for at eg ikkje var daud. Heile den gamle klassen min – den er slutta i – var òg jævleg lei seg for at eg ikkje var daud. Og alle klassene eg skulle starta i i framtida, gjekk dagen lang rundt og håpte på at eg skulle døy. Dette var stort for meg. Superstort! Eg var knalltøff. So fekk eg svaret. Det laud slik:

«Eh… du er liksom… 12 år ;sssss»

Kva? Tenkte eg. Eg kikka bort på alderen som sto under profilbiletet mitt. 12, ja. Ja, det stemmer, eg er 12, eg. Eg hadde ikkje som vane å tenkja noko særleg på alderen min. Det var jo berre eit tal. So eg stilte alderen til 0, som er den anonyme alderen, innså at å seia fine ting til andre var idioti. For sjølv om den dama såg interessant ut, var ho openbert ikkje særleg interessant. Ho må ha vore møkk. Når eg tenkjer på den dama no, so tenkjer eg på kor møkk ho er. No sit ho ein eller annan plass og er sikkert kring 30 år, og ho er sikkert pyton og møkk og dritt. Eg hatar den dama. Kor dum kan ein vera for å avvisa eit kompliment frå ein 12-åring? Kva faen er det ein vil? Vil ein at den nye generasjonen skal læra at dei ikkje skal seia fine ting til andre? Tenkte ho «ånei! Ein 12-åring som er hyggjeleg! So grusamt!»?
Image
Det er ikkje akkurat særleg ofte at framande menneske seier kjekke ting til meg (bortsett frå på Gaysir, men det er berre av di dei vil at eg skal knulla dei i den «stramme, fine rumpa ;)» deira). Det skjer nesten aldri. Diverre. Eg liker det når andre seier fine ting til meg, for det gjev meg eit betre sjølvbilete. Det er grunna fine ting folk har sagt til meg, at eg ikkje er djupt deprimert og har lyst til å gå å hengja meg. So kvifor prøver folk å øydelegga?

Det er den dama si skuld at folk ikkje oftare seier fine ting til meg. Kanskje eg hadde fortsett på dramalinja, viss folk sa litt fine ting til meg av og til. Kanskje eg ikkje hadde trudd at heile klassen min (alle klassene eg har gått i) skulle ønska eg var daud, viss dei av og til sa fine ting til meg. Litt oftare enn dei gjorde. Oftare enn dei sa stygge ting om kvarandre so eg skjønte at dei garantert sa stygge ting om meg òg.

Eg hatar ho jenta som prøvde å øydeleggja for kollegaen sin på 26 av di han sa ho hadde eit fint smil. Eg hatar Justin Timberlake, som sa «fuck off» til ein eller annan fan som sa eitt eller anna til han. Eg hatar alle som ikkje svarer på kompliment sjølv om dei har tid – av di dei skal lesta som dei får so mange at dei ikkje har moglegheit til å svara. Eg synest de alle saman skal pakka seg ut av denne verda – for det er deira skuld at folk ikkje får fleire kompliment, slik at dei har det betre med seg sjølv. Tenk om folk sa fine ting til kvarandre på bussen, då. Og midt i gata. Tenk om ikkje det fantest sånne idiotar som stirer stygt på dei som er greie mot dei. Tenk om alle dei berre døydde. Då hadde dei som var igjen hatt det jævleg bra.

No, når du har lese dette innlegget, kan du få lov å kommentera det. Du kan til dømes skriva noko hyggjeleg. Til meg. Kanskje eit kompliment.

14 thoughts on “Eh… Du er 12…

  1. Jeg leste alt, elsker skrivemåten din.. Jeg hater vanligsvis nynorsk men du får det til å se bra ut. Ja. Haha, traff deg på skrivebua, sa akkurat fem ord til deg eller noe sånt, men det var hyggelig å treffe deg. 🙂

    • Skal prøva å ikkje klikka over hatet mot nynorsken, men heller setja pris på at eg fekk det til å sjå kult ut. Sjølv byrja eg å lika nynorsk etter eg las eit jævleg kult dikt.

      Kan jo prøva å seia 10 ord neste gong! HÅHÅ! 😀

      Takk for kommentaren. ❤

  2. Gud hvor jeg savner skrivebua sånn at jeg kunne sitte å lese det du skrev dagen lang. Og etter hver gang jeg har lest noe du har skrevet tenker jeg : «jo, selvsagt er det sånn. Hvorfor har jeg ikke sett det før?» Som vi sier på godt trøndersk: æ digge det 🙂 og jeg vet at jeg kanskje ikke fikk til å si noe mye positivt til det på treffet, og for det beklager jeg virkelig. Selvsagt ser jeg nå hvor mye mer positive ting / kommentarer jeg kunne ha sagt til folk, men ettervisdom hjelper ikke nå. Men en ting skal du vite, hvis du noen gang føler at du behøver oppløftende ord eller bare vil høre et par positive ting om deg selv, må du ikke være redd for å spørre. 😉 Har mye på lager! (Jeg er ikke sikker på om du husker meg en gang, men vi krysser fingrene for det)

    • Det var fenomenalt hyggjeleg å lesa! 😀

      Når det gjeld ettervisdom so er den gode tingen at det som regel eksisterer eit etterpå. Iallfall i slike sakar. So då kan ein jo verta betre og betre og betre. Det har iallfall eg tenkt til.

      (Sjølvsagt hugsar eg deg.)

  3. Har lest mye og ikke kommentert før, har møtt deg sånn en gang og syntes du var virkelig kul! Og elsker det du skriver her! Må si meg veldig enig i det du skriver, men tror ikke feilen ligger bare i de som svarer nedlatende til komplimenter, hovedfeilen ligger i oss; vi som ikke gir komplimenter. Så i morgen er det akkurat det jeg skal gjøre, gi folk komplimenter! 🙂

    • Feilen ligg i heile det norske folk. FØKK ALLE SAMAN!! 😦

      Takk for kommentaren, og lukke til med komplimenteringa. Eg gjer mitt beste om dagen eg òg, håper det etter kvart kan gjeva resultat.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s